Mostrando entradas con la etiqueta Poesia Asturiana. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Poesia Asturiana. Mostrar todas las entradas

martes, 13 de mayo de 2008

NA NA NA...

NA NA Na...


Les nenes jugaben el patiu.
Escuchábales a través de la ventana.Feliz.
Ella trajinando por la casa como todes les mañanes…cantando esa canción.
Esi era el recuerdu que Alma más amaba, los momentos más felices de su vida.
Ahora ella facía su casa antes de ir a traballar…pero un nudu en la garganta impedíala cantar.
Nenu,tenía unu……el cuerpu ….doblau.
-Balamé, balamé…de nuevo la voz de su madre columpiándola

en sus rodilla Esi abrazu que llenávalos de vida

Esa mirada…que protegíamos de tou.
El teléfono sonó, un sobresaltu. Cogiolu temblando
-¡Alma, nenita…¿cómo están mis dos tesoros?
¡Era ella!Entonces encontrola de nuevu: Su fuerza.
-¡Mamina!.....bien…… ¿podemos ir el nenu y yo?
Cuando hablole……sabiduría…silenciu ….amor
Cuando hablole…..serenidad
Cuando hablole….refugiu
-Vuelve a casa Alma-


Mª Jesús Obeso
Maettháá

jueves, 6 de marzo de 2008

DULCE YANI (CUENTO)


DULCE YANI


Unes margarites…una ramina de lavanda…diente de león…

Eses florines blanques tan chiquitas…otres morades.

¡Que preciosu ramu!

Golia a primavera…a lluvia… a tierra.

Sonaba comu una orquesta: el vientu…el riu…les árboles…y su risa.

Yani saltaba, rodaba por la hierba…golia sus flores…y decíale cosines a la naturaleza.

Abrazábase al árbol grande , al chicu acariciábalu , al que había perdidu les rames en la última tormenta….consolábalu.

Acurrucábase en el huequín del sauce a dormir la siestina.

Al quedase dormida…les hades, les duendes y Elfos, les flores y les árboles acunábanla y cubríanla de besines.

Llevábanla a la casa…colábanse por les ventanes…sin que nadie les viera…ellos sabian como facelu…

….y arropábanla…

…por que el amor y la alegria de Yani….facíalos vivir.


María Jesús Obeso
Maettháá

domingo, 3 de febrero de 2008

LAS LLANISCAS (Dia de San Roque de Llanes)

EL DÍA DE SAN ROQUE de LLANES

CHAQUETINA AL HOMBRU IZQUERDU
DE SAN ROQUE EL SÍMBOLU PRENDIDU
ABUELAS, TIAS MADRES, PRIMAS
.........HERMANAS...HAN COMPARTIDU

SI OÍAMOSLOS CAER
HABÍA QUE RECOGELOS
UNU POR UNU
...LOS ABALORIOS NEGROS

DOS PICOS
SEÑAS DE IDENTIDÁ
SÓLO EN SUS PAÑUELOS
...UN NINGÚN OTRO LUGAR

ROJO ESTI AÑU
EL OTRU FUÉ VERDE
AZUL, NEGRO ANTAÑO
....ESTI ¿CUAL QUIER?

PESU SOBRE LOS HOMBROS
EN EL PECHU CRUZADA
COLGANTES QUE SUENEN
LA NEGRA "SOLITARIA"

EN LA NOCHE LES DOS
ALMIDONANDO LES ENAGUES
POR LA COCINA
COMO BANDERES BLANQUES

CON PRIMOR LES PUNTILLES
DEL JUSTILLU PLANCHADES
LES CINTES DEL MANDIL
Y DE LES MANGES

LA HIEDRA RECOGIÓLA
EN UN SUS IDAS Y VENIDAS
QUE ARROPARÁN EN SAN ROQUE
...LES TRES SIEMPREVIVES

CORALINOS ROJOS
AZULES, BLANCOS LES COLLARES
EL BROCHE ANTIGUO
QUE LUCIERON MAS MUYERES

PANDERETES QUE RÍTMICAS GOLPEAN
"ROQUE DIVINO A TODOS....
ALGO QUE AL ALMA EMOCIONA
"LOS FORASTEROS...Y A TUS HIJOS..."

RODEAN LA IGLESIA
YA ACABA LA MISA
EL SANTU DELANTE
TRAS ÉL... ¡LAS LLANISCAS!

EL RITMO QUE SIGUE
...ESCÚCHOLO SONAR
HACIA LA PLAZA
¡...A VEILOS DANZAR!

LA DANZA PEREGRINA
EL CORRI CORRI, ELTREPELETRÉ,
TIEMBLA EL AZABACHE
...CUANDO SUENA ...EL PERICOTE!

SERPIENTE DE GENTE
BRAZOS ENTRELAZADOS
EL CANTU QUE TIEMBLA
EL ARRASTRAR DE LOS PASOS

LLEGANDO A LA PLAZA
SE VA CERRANDO EL CIRCULU
ARRASTRO...SALTO...Y GRITO
"VIVA SAN ROQUE Y EL PERRU"



Maria Jesus Obeso Villaverde




Maettháá